Səslər çox dogma olur insana, çox…

Hər kəsin özünəməxsus jestləri, hərəkətləri olduğu kimi, həmçinin də həmişə qulağımıza xoş gələn həzin, mülayim səsləri olur... Darıxdığımız insanları fotolarda gördükdə görmək ehtiyacımızı qismən ödəsək də, səslərini eşitmək üçün ehtiyacımız daha çoxalır...

Bəlkə də sizi səslədiyi bir lent yazısını dəfələrlə dinləmisiniz və yaxud hansısa bir xoş gündə çəkdiyiniz videokadr onunla bağlı sizi çox dərin xatirələrə aparır. Həm də unutmayın, onlar üçün darıxan tək siz deyilsiniz... Digər doğmalar, dostlar, onu ziyarətə gələn hər kəs xatirələrini vərəqləmək istəyir...

Hər insanın bir həyat hekayəsi var

Bir insandan qalan yalnız doğum və ölüm tarixləridirmi?! Əsla deyil… Hər kəsin bir həyat hekayəsi var. Elə bir həyat hekayəsi ki, orda uşaqlıq da var, yeniyetməlik də. Orda gənclik də var, cavanlıq da, müdriklik də… Orda təhsil var, orda iş təcrübəsi var. Orda xeyirxahlıqlar, bəlkə də ixtiralar, böyük-böyük təltiflər, mükafatlar da var. Orda sevgi də var, orda alına düşən hər qırışın bir xatirəsi var…

Bəli, hər kəsin bir məzar daşına əsla sıxmayan dolu-dolu, hamıya maraqlı olacaq, hamıya nümunə olacaq bir HEKAYƏSİ var…

Bir xatirə qaldı səndən…

Bir insan ömrü yalnız şəkillərdən, videolardan, həyat hekayəsindən ibarət ola bilərmi? Yenə də, əsla… İnsanın ömür kitabında bir bölmə də var – XATİRƏLƏRDƏ…

“O, ən yaxşı ata idi”, “İlk görüşümüzdən ona bir könüldən - min könülə aşıq olmuşdum”, “Onun mənə etdiyi yaxşılıqları heç vaxt unuda bilmərəm”, “O, ən yaxşı dost nümunəsi idi”, “Bir sözlə onu ifadə etməyə çalışsam böyük hərflərlə VİCDANLI yazaram.”

İfadə edəcəyiniz hər bir xatirə mütləq onu şad edəcək və mütləqdir ki, sənin ürəyində ona deyəcək sözün var.